Dworzec kolejowy PKP Wrocław Główny (stacja kolejowa)

Wrocław ma wiele wizytówek, ale to tutaj – przy ul. Piłsudskiego – naprawdę czuć puls miasta. Wrocławski Dworzec Główny jest jak dobrze zagrany akord: długa historia, architektura z rozmachem i codzienna logistyka tysięcy ludzi, którzy zaczynają tu dzień, kończą podróż albo… po prostu lubią wpaść na kawę i popatrzeć, jak to wszystko płynnie się toczy. To prawdziwy skarb architektury na Dolnym Śląsku, kryjący w sobie wiele tajemnic.

Historia powstania dworca

Dworzec "Wrocław Główny" wybudowano w latach 1855–1857. Inwestycja okazała się konieczna w związku z budową linii kolejowej do Poznania i Głogowa. Do tamtego momentu kolej we Wrocławiu obsługiwana była przez niewielki Dworzec Górnośląski. Zastąpił go nowy, okazały budynek, którego zadaniem było zapewnienie miejsca dla pomieszczeń administracyjnych kolei.

Budowa wrocławskiego dworca rozpoczęła się na działce położonej przy kolei, kilkaset metrów na zachód od dotychczasowej stacji. Prace trwały łącznie dwa lata, a projektantem obiektu był Wilhelm Grapow, architekt królewski Kolei Górnośląskich.

Fundamentowanie wystartowało dokładnie 10 września 1855 roku. W 1856 roku udało się zbudować dach budynku i pokryć go blachą cynkową. 1 października 1857 roku główny dworzec Kolei Górnośląskiej i Wrocławsko-Poznańsko-Głogowskiej został ukończony, a 12 października uruchomiono na nim ruch kolejowy.

Kiedy miasto Wrocław prężnie się rozwijało, wybudowany w latach 50. XIX wieku Dworzec Główny okazał się za mały i podjęto decyzję o jego rozbudowie. Cały proces modernizacji przebiegł w latach 1899-1904, zgodnie z projektem Bernarda Klüschego. Zachowano znaczną część dotychczasowej konstrukcji, ale wzniesiono też nową, w stylu łączącym elementy historyzmu i secesji.

Zlikwidowano składy węgla na południu od dworca kolejowego i postawiono na ich miejsce pięć nowych peronów, które przesunięto niesymetrycznie w kierunku wschodnim i uniesiono w stosunku do otaczającego terenu o 5 metrów. Pierwsze cztery perony wyspowe przykryto długą halą peronową, złożoną z czterech łukowych naw. Powstała mała hala peronowa nad wschodnim odcinkiem peronów.

Przebudowa objęta również dotychczasową halę peronową – usunięto z niej tory i obniżono posadzkę, dzięki czemu powstał pokaźny hall rozrządowy. Pod torami dworca przeprowadzono pięć tuneli bagażowych, pasażerskich, miejskich i pocztowych. Po podsumowaniu inwestycji "Przebudowa Dworca Górnośląskiego i sąsiadującej z nim Miejskiej Kolei Łączącej" oszacowano, że pochłonęła ona nakłady ponad 8 mln marek.

Modernizacja Dworca Głównego we Wrocławiu w latach 2010–2012

Generalny remont Dworca Głównego we Wrocławiu odbył się w latach 2010-2012, a wykonawcą była firma "GRUPA 5 – Architekci" z Warszawy. Modernizacja dworca była współfinansowana ze środków unijnych, z Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Cały projekt pod nazwą "Odtworzenie zabytkowego historycznego kompleksu dworca Wrocław Główny z przebudową kolejowej infrastruktury technicznej" pochłonął nakłady rzędu 361,605 mln zł.

Podczas prac konserwatorskich natrafiono na cenne znaleziska, m.in. malowidła na stropie w Sali Cesarskiej, znajdującej się we wschodniej części dworca. Została ona przygotowana na przyjazd cesarza Wilhelma II z małżonką Augustą Wiktorią w 1906 roku. Znajdziemy tu zabytkową klatkę schodową i ściany pokryte malowidłami orłów cesarskich wplecionych w motywy roślinne. W Sali Secesyjnej Dworca Głównego renowacji poddano kasetonowy strop, liczący sobie 155 lat.

Dworzec we Wrocławiu współcześnie

Obecnie Wrocław Główny jest największą osobową stacją kolejową we Wrocławiu, zlokalizowaną na pograniczu osiedli Przedmieście Świdnickie i Huby. Wyposażony jest w halę peronową, jako jeden z nielicznych w Polsce tego typu obiektów. Zalicza się go do kategorii Premium według klasyfikacji PKP.

Do najciekawszych "smaczków" wrocławskiego Dworca Głównego należą:

• architektura „angielskiego neogotyku” – miodowa fasada z wieżyczkami i ogromne przeszklenia (projekt nawiązuje do stylu Tudorów). Jeśli lubisz podziwiać architektoniczne detale, przejdź się do głównego wejścia od ul. Piłsudskiego,
• Sala Cesarska (wschodnie skrzydło) – odrestaurowane polichromie z cesarskimi orłami, historyczna klatka schodowa i strop z motywami heraldycznymi. Zwykle dostępna przy okazji wycieczek lub wydarzeń,
• Sala Sesyjna (nad wejściem od Piłsudskiego) – elegancka przestrzeń z łukami i kolumnami; dziś odbywają się tu koncerty i spotkania,
• galeria sztuki BWA Wrocław Główny (antresola, I piętro) – darmowe wystawy sztuki współczesnej w samym sercu dworca. Czynna w środy i czwartki 12:00–20:00, piątki 12:00–18:00, soboty i niedziele 11:00–18:00.
• palmiarnia na dworcu (strefa relaksu BWA) – palmy, monstery, pnącza i leżanki; świetne miejsce na przerwę między pociągami. Czynna w godzinach galerii, wstęp wolny.
• hala i zadaszenia peronów – efektowna stalowo-szklana konstrukcja nad peronami, odświeżona przy modernizacji; warto zerknąć z tunelu centralnego na geometrię przeszkleń.

Pasażerowie mogą korzystać z wejścia głównego na Dworzec Główny we Wrocławiu, które mieści się przy ul. Józefa Piłsudskiego. Do dworca wiodą jeszcze dwa wejścia boczne na końcach głównego hallu, prowadzące na ul. Piłsudskiego. Tylne wejście znajduje się od południa, przy ul. Suchej. Dworzec dysponuje sześcioma równoległymi peronami.

Zobacz 👉 rozklad-pkp.pl

Kluczowy węzeł komunikacyjny we Wrocławiu

Dworzec Główny to ważny punkt komunikacyjny: z jednej strony tramwaje i autobusy przy Piłsudskiego, z drugiej – szybkie wyjście w stronę ul. Suchej i sąsiedniego dworca autobusowego zintegrowanego z centrum handlowym. Kilka minut spaceru dzieli cię od ulic, które prowadzą prosto w stronę Rynku, przez Świdnicką i Kościuszki. To układ, w którym łatwo przesiąść się między światem kolei, komunikacji miejskiej i pieszych mikrotras po centrum.